Jawas

Grupa Jawasów opuściła pustynne pustkowia, by wyruszyć do pobliskiego miasta w poszukiwaniu cennych części, technologii i okazji do handlu. Tym razem jednak nie są to zwykli handlarze złomem. Po serii napadów na swoje piaskoczołgi uzbroili się w karabiny jonowe, blastery oraz improwizowaną broń zbudowaną ze znalezionych podzespołów.

Choć niewielkiego wzrostu, Jawasowie doskonale potrafią współpracować i wykorzystywać przewagę liczebną. Ukryci pod charakterystycznymi brązowymi płaszczami, wyglądają niepozornie, lecz każdy z nich jest gotowy bronić swojego towaru. Mieszkańcy miasta szybko przekonali się, że tym razem lepiej uczciwie targować się z Jawasami, niż próbować ich oszukać. W końcu nawet najbardziej pokojowy handlarz potrafi stać się groźny, gdy zagrożony jest jego cenny złom.

Ewoki atakują!

Po zwycięstwie nad Imperium na leśnym księżycu Endor część plemion Ewoków zaczęła wykorzystywać broń i wyposażenie pozostawione przez pokonanych szturmowców. Choć nadal walczą przy pomocy włóczni, łuków i pułapek, najbardziej doświadczeni wojownicy noszą zdobyczne hełmy, pancerze oraz karabiny blasterowe.

Te niezwykłe oddziały łączą spryt i znajomość lasu z imperialną technologią. Potrafią urządzać zasadzki z ukrycia, a następnie zasypywać przeciwników ogniem z przejętej broni. Dla wielu mieszkańców galaktyki widok małego, futrzastego Ewoka dzierżącego karabin E-11 jest równie zaskakujący, co niebezpieczny. Dzięki zdobycznemu uzbrojeniu plemię stało się jedną z najlepiej przygotowanych do obrony społeczności na Endorze.

Stormtrooper zombies

Oddział Zombie Stormtrooperów, znany także jako Gnijący Legion, powstał podczas tajnego eksperymentu Imperialnego Departamentu Nauk Wojskowych. Na opuszczonej placówce badawczej odkryto starożytny artefakt Sithów zawierający wirus zdolny przywracać zmarłych do życia. Gdy doszło do awarii zabezpieczeń, zakażeniu uległ cały garnizon szturmowców.

Choć ich ciała były martwe i częściowo rozłożone, pozostały im szczątkowe wspomnienia wojskowego szkolenia. Zombie Stormtrooperzy poruszają się powoli, lecz działają w grupie, bezwzględnie ścigając każdy żywy cel. Ich pancerze są popękane, pokryte śladami korozji i zaschniętej krwi, a przez wizjery hełmów przebija upiorna czerwona poświata.

Plotki głoszą, że oddziałem kieruje dawny imperialny dowódca, który dzięki mocy ciemnej strony zachował część swojej świadomości i wykorzystuje martwych szturmowców jako własną armię. Pojawienie się Gnijącego Legionu na polu bitwy uznawane jest za zły omen nawet przez najbardziej doświadczonych weteranów Galaktyki.

Taro Vex i Nemi Kesh

Taro Vex i Nemi Kesh spotkali się na pustynnym świecie Ord Talassa.

Mandaloriański najemnik Taro otrzymał zlecenie odnalezienia kobiety oskarżanej o oszustwa i wyłudzanie pieniędzy od lokalnych mieszkańców. Gdy ją odnalazł, odkrył, że wszystkie jej przepowiednie okazały się prawdziwe. Nemi twierdziła, że w ruinach pod miastem znajduje się starożytne więzienie z czasów Starej Republiki, a jego pieczęcie zaczynają słabnąć. Taro początkowo nie uwierzył ani jednemu słowu. Potem zobaczył, jak z podziemi wyłaniają się uzbrojone droidy, które nie powinny istnieć od trzech tysięcy lat.

Od tamtej pory podróżują razem. Nemi wskazuje miejsca, gdzie przeszłość galaktyki budzi się do życia. Taro pilnuje, by oboje przeżyli spotkania z tym, co tam odnajdują.

Taro Vex jest mandaloriańskim najemnikiem, ale nie należy do żadnego znanego klanu. Jego czerwono-żółta zbroja została złożona z elementów pochodzących od kilku poległych właścicieli, których pokonał lub którym oddał ostatnią przysługę. Nie poluje na cele dla sławy. Interesują go wyłącznie kontrakty, które prowadzą do większych tajemnic. W ciągu ostatnich lat tropił kultystów Sithów, piratów Nihilów i handlarzy artefaktami z czasów Starej Republiki.

Nemi Kesh należy do rasy Miraluka. Choć wygląda na ślepą, postrzega otoczenie za pomocą Mocy. Nie jest Jedi ani Sithką. Należy do niewielkiej grupy mistyków przemierzających Zewnętrzne Rubieże w poszukiwaniu miejsc silnie związanych z Mocą. Przez lata zbierała opowieści, legendy i mapy prowadzące do zapomnianych świątyń. Wielu uważa ją za szarlatankę. Ci sami ludzie często zmieniają zdanie, gdy okazuje się, że wiedziała o nadchodzących wydarzeniach z kilkutygodniowym wyprzedzeniem.